عنوان «اکسپرسیونیسم» در سال ۱۹۱۱ برای متمایز ساختن گروه

بزرگی از نقاشان به کار رفت که در دههٔ اول سدهٔ بیستم بنای کار خود

را بر باز نمایی حالات تند عاطفی، و عصیان گری علیه نظامات ستم

گرانه و ریاکارانهٔ حکومت‌ها، و مقررات غیر انسانی کارخانه‌ها، و

عفونت زدگی شهرها و اجتماعات نهاده بودند. این هنرمندان برای

رسیدن به اهداف خود رنگ‌های تند و تشویش انگیز، و ضربات مکرر

و هیجان زدهٔ قلم مو، و شکل‌های اعوجاج یافته و خارج از چارچوب

را با ژرفنمائی به دور از قرار و سامان ایجاد می‌کردند و هرآنچه

آرامش بخش و چشم نواز و متعادل بود از صحنهٔ کار خود بیرون

می‌گذاشتند. بدین ترتیب بین سالهای ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۳ مکتب

اکسپرسیونیسم با درکی خاص از هنر خاص ونسان ونگوک و به

پیشتازی نقاشانی چون کوکوشکا، امیل نولده وکرشنردر شهر

درسدن و با عنوان «گروه پل» به وجود آمد.