و تو کیستی؟ تو که باید آدمیان سینه های خویش را در مقابلت بشکافند

 و پرده حیا و آزرم و عزت نفس خود را پاره کنند تا تو آنها را به عطای

 خود سزاور بینی و به جود و کرم خود لایق؟

پس ، نخست بنگر تا ببینی آیا ارزش و لیاقت آن را داری که وسیله ای

 برای بخشش باشی ؟

آیا شایسته ای تا بخشایشگر باشی؟ زیرا فقط حقیقت زندگی است که

 می تواند در حق زندگی عطا کند، و تو که این همه به عطای خود می بالی

 فراموش کرده ای که تنها گواه انتقال عطا از موجودی به موجود دیگر بوده ای!.

 

                                                                                 جبران خلیل جبران